Naam: Rob Degener
Geboortedatum: 17-10-1936
Functie: Machinist
Marine
Diensttijd: December 1956 - 1963
Locaties: Den Helder, Amsterdam, Vlissingen
Missies: Nieuw-Guinea
Onderscheidingen: Herinneringskruis
Dat Rob Degener voorbestemd was om naar zee te gaan, werd hem al op jonge leeftijd duidelijk. Na de ambachtsschool ging hij naar de zeevaartschool en monsterde aan op diverse schepen, die voeren op de kleine vaart.
De dienstplicht riep echter en in 1956 moest hij naar de Marine. Rob wilde eigenlijk wel beroeps worden. Na zijn mariniers opleiding werd hij overgeplaatst om als machinist op diverse ‘boten’, zoals hij dat zelf consequent noemt, te gaan varen. Rob heeft met diverse grote Nederlandse marineschepen zeker twee keer de hele wereld rondgevaren.
Hij kreeg in Guantánamo Bay en San Diego een speciale opleiding. Daardoor werd hij naast machinist 1e klas ook kikvorsman. Dat zou hem later op zijn uitzending bij Nieuw-Guinea goed van pas komen.
In die jaren was Nederland in oorlog met Indonesië, al noemde de landelijke politiek altijd het ‘de politionele acties’. Als marineman werd hij uitgezonden naar Nieuw- Guinea, daar is hij in totaal twee jaar gebleven.
Rob: “Tegenwoordig is een missie slechts zes maanden, maar toen was die misse er niet voor even. Het was gewoon voor veel langere tijd. Wij patrouilleerden overal in het hele oorlogsgebied rond toen nog Nederlands Nieuw-Guinea.” Hoewel de regering in Nederland het toch wel anders noemde was het gewoon echt een oorlog, is de overtuiging van Rob. “We hebben dan daar ook met elkaar veel avonturen beleefd en was het zo af en toe heel erg spannend.”
In 1959 kon Rob bevorderd worden tot onderofficier. Maar het burgerleven trok hem toch veel meer en daarom monsterde hij af. Van oorsprong kwam Rob uit Wijchen en zijn vrouw uit Nijmegen, ‘Noviomagus’ zoals Rob de naam van de oudste Romeinse stad van Nederland onmiddellijk met een glimlach zegt. Hij solliciteerde, werd aangenomen en kwam zo bij de Shell in Pernis terecht.
In Hoogvliet kreeg het jonge echtpaar al snel een flat toegewezen. Maar na de komst van de kinderen werd het daar te krap en kreeg de familie een eengezinswoning in Spijkenisse aangeboden. Daar woont hij nog steeds, helaas is zijn vrouw overleden. Rob is altijd bij de Shell blijven werken en had er diverse functies, in de volcontinu dienst. Toen hij 57 ½ werd, kon hij met pension.
Nu is Rob nog immer zeer actief in de veteranen wereld, waar hij bij diverse organisaties nauw betrokken is. Hij is ook medeoprichter van het veteranencafé, dat elke eerste woensdag van de maand in het bekende restaurant op het Plateau gehouden wordt. Daar is hij wel een beetje treurig over, want de hoeveelheid aanwezige veteranen dunt steeds meer uit. Dat is ook niet meer dan logisch, want Rob is zelf al bijna 90 jaar oud.
