Naam: Nick van Braam
Geboortedatum: 06-01-1988
Bel: Korporaal 1 e klasse
Landmacht
Diensttijd: 2006-2018
Eenheid: 45 Painfbat C-Cie.
Locatie : Ermelo
Missies: Tarin Kowt (Afghanistan)TFU5 – TFE 7
Onderscheidingen: Tmpt: Tweedaagse Militaire Prestatie
12,5 jaar trouwe dienst
NAVO ISAF Nijmeegse vierdaagse
Herinneringsmedaille ISAF
Antitank – speld/gevechts insigne
MOD – insigne/gevechts schutter
In 2006 tekende Nick van Braam een contract om als beroepsmilitair in de Nederlandse krijgsmacht te dienen. Hij kwam op in de Generaal Spoor Kazerne in Ermelo.
Na zijn algemene opleiding van vier maanden in de kazerne, kreeg hij een aanvullende opleiding tot tirailleur. Tijdens deze opleiding werd het 45e Pantser Infanterie bataljon (Painfbat) opgericht en moesten alle functies in dat bataljon gevuld worden.
Hij kreeg de functie als tirailleur en moest een antitankwapen bedienen: de Gill. Dat wapen met de Fennek, een gepantserd voertuig op vier wielen, vormde samen een anti-tankgroep op middellange afstand. Dit wapen staat op een driepoot en kan een raket ondersteunen, die een tank of een ander gepantserd voertuig uitschakelt. In iedere Fennek zit een bemanning van 3 personen, een chauffeur, een commandant en een boordschutter. Nick kreeg nog een andere taak bij, hij werd ook Romeo-chauffeur, dus hij moest de radioverbindingen met de andere eenheden onderhouden.
Zijn onderdeel kwam anderhalf jaar later terecht op een lijst, om op missie naar Afghanistan te gaan. Zijn compagnie werd definitief gekozen en bij de Luchtmobiele brigade toegevoegd. In augustus 2008 ging hij werkelijk naar het Afghanistan. De eerste post was in Tarin Kowt. Maar zijn onderdeel ging al snel naar een buitenpost in de Baluchi vallei. Dat was een strategische regio in het Chora-district van de Afghaanse provincie Uruzgan. In 2006 hadden Australische Special Forces daar een hevige slag geleverd. Daarna nam de Nederlandse Task Force Uruzgan de beveiligingstaak over. De Nederlandse soldaten hadden als belangrijkste taak om deze hele vallei schoon te houden van de Taliban.
Nick: "Dat deden wij door dagelijks met onze voertuigen en ook vaak te voet verkenningen uit te voeren. Daardoor bleef de vallei veilig. Ik was daarbij de chauffeur Romeo en reed in een Mercedes G soft top. Een patrouille met voertuigen werd altijd gereden in een samenstelling van (gepantserde) Bushmasters en Mercedessen."
De dagelijkse taak was patrouilleren, waardoor de aanvoer van (zwaar) materieel en goederen vanuit Pakistan naar de diverse posten in Afghanistan veilig door kon gaan. Nick: "Dit werk heb ik dus vier maanden gedaan. Maar ik moet ook direct zeggen; ik heb daar heel pijnlijke dingen gezien en meegemaakt."
Na de missie mochten de militairen een poosje bijkomen op Kreta. Daarna gingen ze naar huis. “Terug in Ermelo ging het eigenlijk minder goed met mij”, geeft Nick nu toe. Hij werd chauffeur op een vrachtwagen die de distributie van goederen verzorgde en werkte bij de foerier. "Maar ondertussen ging het helaas steeds minder met mij. Ik moest het uiteindelijk wel toegeven: ik had PTSS. Dat is wel 17 jaar onbehandeld gebleven. Met het Veteranen Instituut zijn we wel met intensieve behandelingen begonnen en sinds 1,5 jaar ben ik echt onder behandeling. Gelukkig gaat het wel altijd beter met mij."
In 2018 ging Nick uit militaire dienst en startte een eigen bedrijf. Maar door de gevolgen van de missie in Afghanistan ging het mis en moest hij zijn bedrijf stoppen. Ook zijn huwelijk liep op de klippen.
“Gelukkig gaat het nu een heel stuk beter met mij”, zegt Nick en er komt een glimlachje tevoorschijn. “Ik heb een lieve vriendin en een mooie baan, want ik ben docent Sport en Bewegen bij het Zadkine College.” Hij is al met al het beste tevreden met zijn huidige bestaan. Hij heeft echter wel een wijsheid van de taliban overgenomen. Zij zeggen: 'Jullie hebben een horloge. Wij hebben de tijd!'
