Naam: Dave Vuijk
Geboortedatum: 20-05-1976
Bel: Korporaal
Landmacht en Marine
Lichting: 96-4
Eenheid: Pantser Luchtdoel Artillerie Batterij en Marine Beveiliging Korps.
Locaties: Ede, 's Gravenhage
Missies: Unificyp 3 (Cyprus) en Sfor 10 (Joegoslavië)
Onderscheidingen: Herinneringsmedailles (VN en NAVO)
Dave wilde na zijn middelbare schooltijd zo snel mogelijk aan de slag. Dus gaan werken en eigenlijk wilde hij veel liever dienstplichtig soldaat worden. Op zijn 18e verjaardag kreeg hij een brief, dat hij helemaal niet hoefde op te komen.
Het ministerie van Defensie schreef hem: “Je bent inderdaad uitgeloot!” Dat zinde Dave helemaal niet; dus tekende hij een contract als beroepsmilitair in BBT-dienstverband. Ook dat wilde hij zo snel mogelijk. Maar helaas, het heeft nog een jaar geduurd, voordat hij werkelijk kon opkomen. Hij was inmiddels al bijna 20 en kwam op in Oirschot bij de 13e Gemechaniseerde Brigade. Daar haalde hij zijn rijbewijs B en C. Deze opleiding duurde 3 maanden.
Hij werd overgeplaatst naar Ede en kwam bij de 13e Brigade Pantser Luchtdoel Artillerie Batterij. In 1996 begon het eerste deel van zijn militaire carrière, dat uiteindelijk tot 2002 zou duren. Tijdens zijn diensttijd is hij Korporaal geworden.
Hij werd chauffeur van een radio commandowagen en na enige tijd stapte hij voor een tijdje over als foerier. Na twee jaar werd hij chauffeur op een vrachtwagen met laadkraan. Die vrachtwagen vervoerde munitie voor de tanks. “Met de laadkraan zette ik de pallets met granaten op een speciale plek achter op het luchtdoelgeschut, zodat die weer snel geladen kon worden”, vertelt Dave. "Die rupsvoertuigen stonden vaak ergens in het veld. Daardoor heb ik op allerlei bijzondere plekken, in Nederland en op vele plekken in Europa, die tanks van munitie voorzien."
In 1999 ging hij met zijn eenheid in VN-verband naar Cyprus. Op de grens tussen het Griekse en Turkse deel van het verscheurde eiland in de Middellandse Zee was de zogenaamde bufferzone gecreëerd; een gedemilitariseerde zone. De twee verschillende bevolkingsgroepen van dat eiland werden door hoge hekken van elkaar gescheiden. "Ik behoorde tot een eenheid (Mobile Force Reserve), die een soort ME functie vervulde. Wij mochten met onze gepantserde voertuigen wel door deze verlaten zone rijden. Onze taak zou zijn: bij onraad ingrijpen! Maar tijdens mijn hele missie is er geen gedoe geweest. Onze eenheid bestond uit Nederlanders, Engelsen, Oostenrijkers, Hongaren en Argentijnen. Elke nationaliteit bij de Unficyp missie was verantwoordelijk voor hun eigen sector op het eiland. Elke sector bemande verschillende wachtposten en wij konden daartussen vrij bewegen. Het was een vast ritme van 3 dagen wachtlopen op het UNPA-terrein (United Nations Protected Area), 3 dagen patrouilleren en dan 3 dagen vrij.”
Terug in Nederland werd hij in eerste instantie weer munitie chauffeur. In 2001 ging hij, als vrijwilliger, naar het voormalige Joegoslavië, waar hij werd ingedeeld bij een Contingents Commando (ContCo) van Sfor 10. Daar reed hij, in een soort poule met 10 andere chauffeurs, de aanwezige officieren naar hun bestemming. "Wij reden ze dan in onherkenbare burgervoertuigen naar allerlei plekken. Ik reed niet alleen die hoge officieren, maar ook de vele gasten uit Nederland, die regelmatig langskwamen om polshoogte te nemen van de activiteiten van de Nederlandse militairen. Die in Sfor verband de vredesmissie uitvoerden in het door oorlog verscheurde, voormalig Joegoslavië. Wij waren gelegerd in Banja Luka in een oude metaalfabriek. Dat werk heb ik 6 maanden gedaan."
“Na mijn diensttijd ging ik de burgermaatschappij in,” zegt Dave. Daar kwam hij in de beveiliging terecht en werkte een half jaar lang als bewaker in diverse gebouwen in de regio. Maar dat beviel hem eigenlijk niet zo. Via een oud-collega kreeg hij de tip om bij het Marine Beveiligings Korps te gaan werken. Dat is een paramilitair korps, die bewapend, alle Marine complexen in heel Nederland en de Antillen beveiligen. Na 3 maanden opleiding in Den Helder kwam hij terecht bij het Haagse Ministerie van Defensie. Daar heeft hij 3 jaar gewerkt en soms was hij ook actief op andere plekken van de Marine.
Na 3 jaar op het ministerie van Defensie te hebben gewerkt is hij overgestapt naar de douane. Hij begon op het enorme gebied van Schiphol Cargo: op het vliegveld en in de enorme bagagekelders onder het stationsgebouw. Later werd hij overgeplaatst naar Rotterdam, waar hij nu bij het Douane Informatiecentrum werkt. Dave: “Ik heb groot geluk, want ik kan tegenwoordig veel vanuit huis doen!”
