Naam: Michelle Louwes-Ketting
Geboortedatum: 08-02-1984
Rang: Sergeant 1e klasse
Landmacht
Diensttijd: 08-2001/10-2015
Eenheden: 101 Tankbataljon, 45 Painfbat, 110 transport, schoolbat zuid
Locaties: Seedorf, Ermelo, Stroe, Oirschot, Hoogvliet
Missies: 2023/2004 Bosnië, Sfor: 101Tankbat
2005 Irak Sfir: 101 tankbat, Isaf: 45E painfbat
Onderscheidingen: NAVO-vredesmacht: Sfor, Sfir, Isaf
Landmachtmedaille
12,5 dienst medaille
Vierdaagse Nijmegen
Tmpt
Michelle kwam in augustus 2001 op in de Johan Willem Friso kazerne Assen. “Dat was al een voorbode om in Seedorf in Duitsland mijn militaire carrière te beginnen,” zegt ze direct. Na de Algemene Militaire Opleiding ging zij naar Hilversum voor de opleiding gewondenverzorger.
Daarna werd zij voor de actieve dienst ingedeeld bij het 101e tankbataljon in Seedorf, waar zij op de hulppost aan de slag ging. Van 2003 tot 2004 ging ze met het bataljon mee als gewonden verzorgster naar Bosnië. Daar had zij niet echt een vaste standplaats, maar ging zij in een NATO-vredesmissie overal waar dat nodig was, aan de slag.
In 2005 ging zij met hetzelfde tankbataljon Naar Irak. Daar hadden de Nederlandse militairen eerder een kamp gehad, dat moest afgebroken worden. Michelle daarover: “Wij zorgden ervoor dat alle materialen ingepakt werden en weer terug naar Nederland gingen. Ondertussen hebben wij steun gegeven aan verkiezingen, die er op dat moment in het land waren” en mochten wij mee als chauffeur, als we nodig waren. Na terugkomst werd zij een jaartje chauffeur in de Staf Eskadron. Michelle: “Ik reed de plaatsvervangend commandant van mijn Staf Eskadron rond.”
Inmiddels werd het 45e Painfbat gevormd en daar moest allerlei personeel naartoe. Ook de geneeskundige troepen moesten aan dit bataljon toegevoegd worden. “Ik kwam bij de gewonden afvoergroep terecht. Met dit bataljon ging ik al snel naar Afghanistan, waar ik 5 maanden gediend heb. De basis van de compagnie was in Deh rawood gevestigd,” vertelt Michelle. “Maar zelf zat ik op één van de buitenposten. Daar moest ik meelopen en rijden met de patrouilles van de pelotons en stond ook op wacht, samen met de mannen.”
Na haar intensieve missie in Afghanistan wilde ze eigenlijk wel promotie maken en dus onderofficier worden. Niet bij de geneeskundige troepen maar bij de logistiek, de aan- en afvoertroepen zoals dat vroeger genoemd werd. Dus moest zij naar de KMS in Weert. Daar kwam ze toevallig Dennis Louwes tegen, waarmee zij nu al jaren getrouwd is.
Na de opleiding ging ze naar de 110 transport Compagnie en werd er groepscommandant. Dat logistieke werk heeft ze twee jaar gedaan. Deze eenheid zit in Stroe, op de Generaal-Majoor Kootkazerne.
Zij wilde iets anders en werd in Oirschot instructeur voor de infanteristen in opleiding. Dit was een leuke en leerzame tijd, deze functie heeft ze 2,5 jaar gedaan. Toen ze in Oirschot gelegerd was, heeft ze ook samen met haar man een legeringskamer te gedeeld, was supergezellig, om “samen te wonen” op de kazerne. Hierna is ze naar de Veiligheidsacademie Zadkine, Campusplein in Hoogvliet, Michelle wilde meer thuis zijn. Zij gaf instructie op de afdeling: VeVa-opleiding Aankomend Militair Grondoptreden. Daar heeft ze maar een paar maanden instructie gegeven en kreeg op een dag duidelijk te horen dat ze eigenlijk overtollig was.
Michelle over het einde van haar militaire carrière: “Ondertussen was bij mij het gevoel ontstaan, dat ik eigenlijk wel de militaire dienst wilde verlaten. Ik stond niet meer achter het ‘product’ Defensie. Ook moest ik toegeven dat ik elke dag thuis wilde zijn, geen oefeningen, binnenslapen en uitzendingen meer, toen heb ik mijn ontslag ingediend.”
Door de opgedane ervaringen tijdens de missies, is bij Michelle in september 2024 PTSS geconstateerd ik heb nu intensieve therapie bij het Centrum’45 in Oegstgeest. Door deze ziekte ben ik mijn baan verloren en ik hoop dat ik uiteindelijk weer mee kan gaan doen in de maatschappij.
Net zoals haar man wil ze graag iets voor de veteranen in Nissewaard betekenen, dus heeft zij zich ook aangesloten bij het Team Veteranen-Nissewaard.
